Een tweebakken-kanbansysteem is eenvoudig op de werkvloer: is een bak leeg, dan gaat de kaart terug naar inkoop en vult de leverancier hem aan. Het zwakke punt is de stap daartussen. Kaarten verzamelen zich in een doos, iemand typt onderdeelnummers in een e-mail of leest ze voor aan de telefoon, en onderweg wordt een M6 een M8.
Leveranciers die bakken ter plekke of in consignatie aanvullen, hebben hetzelfde probleem van de andere kant. Zij hebben een schone lijst nodig van welke bakken leeg zijn, met hun eigen onderdeelnummers, geen foto van een handgeschreven briefje.
Heeft elke bak al een barcodelabel, dan kan de lijst worden opgebouwd door de labels te scannen. De telefoon toont bij elke scan de onderdeelnaam, zodat een verkeerde kaart bij de bak wordt opgemerkt, en de afgeronde lijst gaat als bestand bij een e-mail naar de leverancier.