Namen afroepen in een groot college gaat ten koste van de lestijd, en een presentielijst die langs de rijen gaat, komt terug met onleesbare namen, ontbrekende regels en af en toe een handtekening voor een vriend. Daarna moet iemand de lijst overtypen in het cijferregistratiesysteem.
Veel universiteiten drukken al een barcode of QR-code op elke collegekaart. Die code is genoeg om vast te leggen wie er binnenkwam en wanneer, zonder speciale kaartlezers of een extra systeem dat moet worden uitgerold.
Aanwezigheidsgegevens zijn persoonsgegevens. Een opzet met telefoons laat de beslissing bij de instelling: de instelling bepaalt welke kaarten worden gescand, welke deelnemerslijst op het apparaat komt en waar het geëxporteerde bestand naartoe gaat.